Własności użytkowe samochodu można w pełni wykorzystać tylko wtedy, gdy pozna się dobrze jego konstrukcję, obsługę i właściwości eksploatacyjne. Siedząc historię produkcji samochodów FSO Warszawa można stwierdzić, że powstała duża rodzina tych samochodów, składająca się z odmiennych modeli nadwozi, typów silników i odmian zwanych ogólnie pochodnymi od danego modelu. Samochody — modele 223 i 224 — przeszły dużą ewolucję począw­szy od modelu M-20, a mimo to mają wiele części i zespołów wspól­nych. Do najpoważniejszych zmian należy zaliczyć nowe nadwozie oraz wprowadzenie silnika S 21 obok M-20. Jest to szczególnie ważne za­równo dla producenta, jak i użytkownika, gdyż umożliwia znaczne ograniczenie asortymentu części zamiennych oraz ułatwia zorganizo­wanie odpowiedniego zaplecza obsługowo-naprawczego. W całej rodzinie tych samochodów można wyróżnić dwa podstawo­we nadwozia: nadwozie kształtu kroplowego z ciągłą linią dach-bagażnik, z szy­bami płaskimi, obejmujące modele M-20, 201 i 202; nadwozie z załamaną linią dach-bagażnik, z szybami panoramicz­nymi z tyłu i z przodu, obejmujące modele (203) 223 i (204) 224. W oparciu o podstawowe modele wykonano modele pochodne, któ­rych konieczność budowy wynikła z zapotrzebowania odbiorców pań­stwowych i prywatnych. Podając w opisach technicznych modele pominięto 201P i 202P ze względu na niewielką ich liczbę, będącą w chwili obecnej w eks­ploatacji, natomiast modele 223A i 224A pominięto z tego względu, że ich nadwozia są analogiczne do kombi z następującymi różnicami: szyby boczne i tylna matowe; wyposażenie specjalne stanowią nosze, dwa foteliki, uchwyty do mocowania sprzętu lekarskiego, lampa sygna­lizacyjna, syrena alarmowa, radiotelefon. Mimo pewnych ogólnych zasad konstrukcji, według których bu­dowane są wszystkie samochody, każdy model może mieć różne właś­ciwości jezdne. W związku z tym zastosowanie dwóch typów silników wymaga odrębnego omówienia poszczególnych modeli. W przypadku nadwozi omówione zostanie nadwozie modelu 223, jako podstawowe, z jednoczesnym podaniem różnic konstrukcyjnych innych jego wersji oraz modelu 202. Znajomość ich budowy i sposo­bu obsługi umożliwi obsługę pozostałych wersji obecnie produkowa­nych. Nie wymaga specjalnego uzasadnienia stwierdzenie, że prawi­dłowe prowadzenie i eksploatacja samochodu to umiejętności zdo­byte przede wszystkim przez zapoznanie się z jego budową i zasada­mi obsługi. Nie można twierdzić, że każdy kierowca musi umieć sam w pełni obsługiwać i naprawiać swój samochód. Natomiast od każdego kie­rowcy wymaga się umiejętnego prowadzenia pojazdu i posiadania zawsze technicznie sprawnego samochodu. Ten ostatni warunek speł­niony będzie wtedy, gdy kierowca będzie przestrzegać zaleceń i do­trzymywać terminów obsługi, podanych w instrukcji obsługi samo­chodu, którą każdy otrzymuje przy kupnie nowego samochodu. Do wykonywania obsługi technicznej i napraw powołana została służba techniczna zaplecza motoryzacji z siecią stacji obsługi. Tym niemniej na każdym kierowcy spoczywa obowiązek sprawdzania stanu technicznego pojazdu przed rozpoczęciem jazdy i w przypadku stwier­dzenia nieprawidłowości, usunięcia ich we własnym zakresie, jeżeli jest to możliwe, lub dostarczenia samochodu do stacji obsługi.