Zużywanie się części jest zjawiskiem towarzyszącym pracy każ­dego mechanizmu. Każda maszyna i każdy pojazd z biegiem cza­su zużywają się bądź ulegają uszkodzeniom i użytkowanie ich bez naprawy staje się niemożliwe. Zużycie maszyny polega na zużywaniu się poszczególnych jej części. Nie należy utożsamiać zużycia z uszkodzeniem lub zniszczeniem. Zużyciem nazywamy zmiany zachodzące w elementach maszyn, będące wynikiem normalnej ich pracy, a więc przede wszystkim długotrwałego tarcia współpracujących części, wyso­kiej temperatury oraz korozji. Uszkodzeniem nazywamy zmiany wymiarów geome­trycznych części lub własności fizykochemicznych jej materiału, uniemożliwiające dalszą pracę. Uszkodzenie może być skutkiem nadmiernego zużycia lub może być wywołane czynnikami ze­wnętrznymi, jak np. niewłaściwą obsługą techniczną, wadliwym użytkowaniem, nieszczęśliwym wypadkiem itp. Zniszczeniem nazywamy zużycie lub uszkodzenie ele­mentu w takim stopniu, że nie nadaje się on już do naprawy. Zużycia można podzielić na normalne, czyli takie, które nie przekraczają wartości przeciętnie spotykanych w eksploatacji, oraz przyspieszone — osiągające daną wartość po krótszym niż to normalnie ma miejsce okresie pracy. Najczęściej przyczynami powstawania zużyć przyspieszonych są niewłaściwe warunki użyt­kowania, obsługi technicznej i napraw.